سلام . خوبین ؟ نمیدونم چی بنویسم . امروز میخواستم چند تا شعر بزارم ولی حس اون هم نیست .

هستی چه بود قصه پر رنج و ملالی
کابوس پر از وحشت و آشفته خیالی
ای هستی من و مستی تو افسانه ای غم افزا
کو فرصتی که تا لذتی بریم از شب وصالی

ز هستی ، نصیبم ، بود درد بی نهاهیت
چنان نی ، ندارم ، سر شکوه و شکایت

چونان این غمین ، اقامت گذین ، به درگاه می فروشان
گریز از مه ، همچو من ساقری بزن ساقری بنوشان

این اولیش که تو یه آهنگ از بنان شنیدمش . خیلی عالی بود . این هم دومیش :

شد خزان گلشن آشنایی
باز هم آتش به جان زد جدایی
عمر من ای گل ،طی شد بهر تو
وز تو ندیدم ،جز بد عهدی و بی وفایی
با تو وفا کردم ، تا به تنم جان بود
عشق و وفا داری ، با تو چه دارد صود
آفت خرمن مهر و وفایی
نو گل گلشن جور و جفایی
                                          از دل سنگت
 آه...
دلم از غم خونین است
روش بختم این است !
از جام غم مستم !
دشمن می پرستم
                              تا هستم
تو و من در بین چمن
چون گل خندان در مستی از گریهء من
با دگران در گلشن نوشی می
من ز فراقت ناله کنم تا کی ؟

تو و می چون لاله کشیدنها ...
                من و چون گل جامه دریدنها ...
                                 ز رقیبان خاری دیدنها ...
دلم از غم خون کردی
چه بگویم چون کردی ؟
                      دردم افزون کردی !
برو ای از مهر و وفا عاری
برو ای عاری ،ز فا داری
که شکستی چون گل، بد ،عهد مرا
دریغ و درد از عمرم
که در وفایت شد طی ...
ستم به یاران تا دم
جفا به عاشق تا کی ؟

نمیکنی ای گل یک دم یادم
که همچو اشگ از چشمت افتادم
تا کی این بود
                   از غم خون دل من
                              آه از دل تو
گرچه ز مهنت خارم کردی
با غم و حسرت یارم کردی
                         مهر تو دارم باز
بکن ای گل با من هر چه توانی ناز
                        هر چه توانی ناز
            کز عشقت می سوزم باز

خوب نمیدونم بسه یا نه این آهنگ که معروف بود فقط از هر کی بپرسی میگه این رو بنان خونده در حالی که جواد بدیع زاده خونده . من چند وقت احتمالا نا آپ میکنم و نه به کسی سر میزنم میخوام تو خودم تنها باشم . آدم گاهی لازم داره . باید با خودم خلوت کنم . سه روزه که 5 کلمه حرف نزدم . چرا دروغ بگم . جون عزیزم قسم که 10 تا جمله نگفتم . خولاصه حالم اصلا خوب نیست . صبح بیدار میشم و کامپیوتر رو روشن میکنم و تا 2 – 3 آهنگ گوش میدم . بعد یه نهار و دوباره میام تو اتاق و باز آهنگ گوش میدم و دراز میکشم و فکر میکنم . درست و حسابی هم نمیتونم فکر کنم . همش واسه خودم یاد خاطرات میکنم و حسرت میخورم . اگه شما عاشقین آرزو میکنم که این درد ( جدایی ) سرتون نیاد و اگه عاشق نیستین امید وارم هیچ وقت عاشق نشین .

یادش به خیر اون موقع که هنوز با هم بودیم و کنار هم فکر میکردم که چقدر بقیه بدبختن که نمیدونن عشق چیه . چه احساسی رو تجربه نمیکنن . ولی الان میدونم که اون احساس خوب به این بد بختی نمیرزه . چی کار کنم که گرفتارشم !

ببخشید پر چونگی کردم .

من آن کالام را دریا فرو برده
گله ام را گرگ خورده
من آن آواره این دشت بی فرسنگ
من آن شهر اسیرم ، ساکنانش سنگ !

این هم آخریش :

در این سرای بی کسی ، کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند
یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمیکند
کسی ز کوچه سار شب در صحر نمیزند
نشسته ام در انتظار این قبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمیزند
گذرگهیست پر ستم که اند او به غیر غم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمیزند
چه چشم پاسخ است ازاین دریچه های بسته ام
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمیزند
نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست
وگر نه بر درخت تر کسی تبر نمیزند

خوش باشین . خداحافظ

ای که پنـداری خموشـم در وداع دوسـتان

گر زبان شرم دانی ، هر نگاهم ناله ایست